:: wikimiki.org ::

Autosnelweg België 2

Autosnelweg België 2

De A2 is een autosnelweg ten oosten van Brussel. De weg vindt zijn oorsprong in Leuven en loopt naar de Nederlandse grens. In België loopt de A2 samen met de E314. De eerste afrit die men tegenkomt is Leuven-Centrum. Andere afritten die men zeker tegenkomt is het Gasthuisberg, een van de verschillende ziekenhuizen van Leuven. Na het passeren van Leuven passeert men het Hageland, één van de toeristische regio's in Vlaams-Brabant. Het gebied is vrij heuvelachtig. In Limburg is er nog een belangrijke knooppunt met de A13-E313, namelijk het klaverblad van Lummen. Andere plaatsen in Limburg zijn Heusden-Zolder, bekend van het circuit, Park Midden Limburg, Genk en Maasmechelen, waar onder andere Maasmechelen Village ligt. De weg doorkruist hier de Mechelse Heide, waar tussen 2004 en 2005 het ecoduct Kikbeek is gebouwd om de natuurgebieden aan beide zijden van de weg met elkaar te verbinden. Bij het oversteken van de brug over de Maas (de Scharbergbrug) komt men aan de grensovergang bij Stein (Nederland). Hier gaat de weg over in de Nederlandse A76, in de richting van Heerlen en Aken. Na enkele kilometers bereikt men knooppunt Kerensheide, waar men de Nederlandse A2 (Amsterdam-Maastricht/Eijsden) kan betreden. Categorie:Autosnelweg in België

Brussel

Brussel kan betrekking hebben op:
- Brussels Hoofdstedelijk Gewest; een Belgisch gewest
- Brussel-Stad; een van de 19 gemeenten in dat gewest

Nederland

Nederland is een West-Europees land, begrensd door de Noordzee met een totale kustlijn van 451 km, Duitsland en België (landsgrens van 1027 km). De hoofdstad van het land is Amsterdam, de regeringszetel is Den Haag. Andere belangrijke steden zijn: Rotterdam, met een van de grootste havens van de wereld, Utrecht, het verkeersknooppunt van het land, en Eindhoven, de vijfde stad van het land. Nederland vormt samen met het Caribische eiland Aruba en de Nederlandse Antillen het Koninkrijk der Nederlanden. De verhoudingen zijn bepaald in het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden van 1954.

Staatkundige indeling

Nederland is onderverdeeld in 467 gemeenten.
gemeenten width=300 |+ Nederland is ingedeeld in twaalf provincies:
Aantal inwoners per provincie (1 januari 2005) |- |||align="right"|575.234 |- |||align="right"|642.998 |- |||align="right"|483.173 |- |||align="right"|1.109.250 |- |||align="right"|365.301 |- |||align="right"|1.970.865 |- |||align="right"|1.171.356 |- |||align="right"|2.595.294 |- |||align="right"|3.452.323 |- |||align="right"|379.948 |- |||align="right"|2.410.649 |- |||align="right"|1.135.962 |{{zieook|Zie hoofdartikel Talen in Nederland{zieook|Zie hoofdartikel Godsdiensten in Nederland{zieook|Zie hoofdartikel Nederlandse economie{zieook|Zie hoofdartikelen Nederland - Overheid en Politiek, Nederland - Monarchie, Historische Gedenkdagen, Nederlandse vlag en Vlaginstructie{zieook|Zie hoofdartikel De Nederlandse Opstand{zieook|Zie hoofdartikel Geschiedenis van Nederland

Europese weg 314

De Europese weg 314 E 314 is een Europese weg die door België, Nederland en Duitsland loopt. De E314 begint bij Leuven en eindigt bij Aken. Hij komt langs de volgende steden:
- Leuven
- Diest
- Genk
- Maasmechelen
- Stein
- Heerlen
- Aken

In België

In België is de E314 een belangrijke snelweg van, naar en door de provincie Limburg. De E314 loopt in België samen met de snelweg A2, die tegenwoordig meestal met zijn E-naam genoemd wordt. Zie het betreffende artikel voor een uitgebreidere beschrijving van het traject. 314, Europese weg categorie:weg in Nederland Categorie:weg in België

Vlaams-Brabant

De provincie Vlaams-Brabant, met hoofdstad Leuven, is één van de tien provincies van België. Ze is de jongste en tevens de kleinste van de vijf Vlaamse provincies. Ze ontstond door de oude provincie Brabant te splitsen langs de taalgrens in een Vlaams deel (Vlaams-Brabant) en een Waals deel (Waals-Brabant). Deze scheiding voltrok zich op 1 januari 1995. De provincie Vlaams-Brabant behoort tot het Vlaams Gewest, de provincie Waals-Brabant tot het Waals gewest. Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest wordt volledig omsloten door Vlaams-Brabants grondgebied. Vlaams-Brabant telt 1.037.786 inwoners (1 januari 2005). De officiële taal is het Nederlands, met uitzondering van enkele faciliteitengemeenten rond Brussel en langs de taalgrens waar Franstaligen taalfaciliteiten genieten. De laatste decennia vestigden er zich niet-geringe aantallen immigranten en buitenlanders. De groep inwijkelingen valt sociologisch en demografisch uiteen in vier grote groepen: (1) Nederlandstaligen die dichter bij hun werk in Brussel komen wonen of die precies uit Brussel vertrekken, (2) Franstaligen, eveneens afkomstig uit Brussel en ook uit Wallonië, (3) Noord-Amerikaanse en EU-burgers, werkzaam voor internationale bedrijven en Europese instellingen en dikwijls hier voor slechts enkele jaren, en (4) Noord-Afrikaanse en Turkse immigranten, die vaak ook eerst in Brussel gewoond hebben. De provincie Vlaams-Brabant heeft een langgerekte vorm en is van oost naar west ongeveer 90 km lang, en van noord naar zuid ongeveer 40 km (in vogelvlucht). Vlaams-Brabant bestaat uit 65 gemeenten, waarvan 30 in het arrondissement Leuven en 35 in het arrondissement Halle-Vilvoorde, dat als kieskring bij Europese of federale verkiezingen of als gerechtelijk arrondissement nog een geheel uitmaakt met het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en dan bekend staat onder de naam Brussel-Halle-Vilvoorde

Info

- Provinciehoofdplaats: Leuven
- Oppervlakte: 2106 km²
- Hoogste punt: Walshoutem (hoogte : 137,33 meter)
- Belangrijkste waterlopen: Dijle, Demer, Zenne
- Aantal inwoners: 1.037.786 (1 januari 2005)
- 2 bestuurlijke arrondissementen: Halle-Vilvoorde, Leuven
- Dialect: Brabants Belangrijkste steden: Leuven, Vilvoorde, Halle, Tienen, Diest en Aarschot.

Externe link

- [http://www.vlaams-brabant.be Officiële website Vlaams Brabant]

De Vlaams-Brabantse gemeenten

Categorie:Brabant Vlaams-Brabant Categorie:Streek in Vlaanderen Vlaams-Brabant

A13 (België)

De Belgische autosnelweg A13 of E313 is de verkeersweg die loopt van het Antwerpse stadscentrum (oost) naar de Kempen via een splitsing naar Turnhout en het midden van de provincie Antwerpen (Geel en Herentals als voornaamste afritten). Daarna volgen het klaverblad van Lummen en het stadscentrum van Hasselt. Vooraleer het stadscentrum van Luik bereikt wordt, gaat men over naar het Waals grondgebied (voorbij Tongeren) wat gekenmerkt wordt door de hoogteverschillen van het ene gedeelte naar het andere gedeelte. De autosnelweg wordt beëindigd net voorbij de E40. De A13/E313 staat ook bekend als de Koning Boudewijnsnelweg. categorie:Autosnelweg in België

Lummen

Lummen is een plaats en gemeente in Belgisch-Limburg vlakbij Hasselt. De gemeente telt ruim 13.500 inwoners. Bij de automobilisten is Lummen vooral bekend vanwege het (gevaarlijke) kruispunt tussen twee autosnelwegen: Antwerpen-Hasselt-Luik en Leuven-Genk-Aken.

Externe link

[http://www.lummen.be Website van de gemeente] Categorie:Plaats in Belgisch-Limburg

Maasmechelen

Maasmechelen is een gemeente in Belgisch-Limburg. De gemeente telt ruim 36.000 inwoners. Woonkernen: Mechelen-aan-de-Maas, Vucht, Leut, Meeswijk, Uikhoven, Eisden, Opgrimbie, Boorsem en Kotem. Culturele evenementen: Eén van de jaarlijkse culturele evenementen zijn de vele carnavalsoptochten. Het carnavalseizoen start op 11 november om 11 na 11 in de voormiddag. In de gemeente Maasmechelen ligt het grootste deel van Nationaal Park Hoge Kempen.

Externe link

[http://www.maasmechelen.be Website van de gemeente] Categorie:Plaats in Belgisch-Limburg

Maas

De Maas is een rivier in West-Europa, in Nederland de zuidelijkste van de Grote Rivieren. Haar lengte bedraagt circa 925 kilometer. Zij wordt gevoed door regenwater, waardoor de waterafvoer tamelijk sterk kan variëren. De rivier stroomt door drie landen: Frankrijk, België en Nederland.

Loop van de Maas

"Moeder Maas" (of Meuse in het Frans) ontspringt in Frankrijk te Pouilly-en-Bassigny op het Plateau van Langres (een belangrijke waterscheiding: de bronnen van de Seine en de Marne liggen hier ook). De rivier doorkruist de Franse Ardennen en Lotharingen in noordelijke richting en passeert de steden Verdun en Sedan, vanaf waar ze bevaarbaar is. In Givet, ten zuiden van Dinant passeert ze de grens met België. De Maas buigt bij Namen (samenvloeiing met de Samber) af naar het oosten en bereikt via Andenne en Hoei (Huy) de grootste stedelijke concentratie aan haar loop: Luik en omgeving. Voorbij dit industriegebied buigt de Maas af naar het noorden om voorbij Wezet de Nederlandse grens te bereiken. Bij Eijsden is de Maas even grensrivier, maar bij Maastricht heeft de Maas Nederlands grondgebied aan weerszijden. Maastricht ligt op beide oevers, maar de oude stadskern bevindt zich op de linker. Tussen Borgharen / Lanaken en Thorn / Kessenich vormt de Maas (daar dan ook "Grensmaas" genoemd) de grens tussen Nederland en België, tevens die tussen de provincies Nederlands-Limburg en Belgisch-Limburg. Het bochtige Limburgse traject via het mooie stadje Maaseik, waar ze stroomafwaarts weer bevaarbaar is, wordt voor de scheepvaart afgesneden door het Julianakanaal aan de Oostkant. Voorbij Kessenich ligt de Maas geheel op Nederlands grondgebied: er volgt een traject waarlangs ten gevolge van de grindwinning een groot aantal meren liggen. Grootste stad is hier Roermond, op de rechter- (Oost) oever. Tussen Heel en Buggenum wordt de vaarroute van de Maas nogmaals ingekort door het Lateraalkanaal, welke gelegen is aan de Westzijde. Het Maastraject volgt vervolgens min of meer de grens met Duitsland, die de rivier tot op enkele kilometers nadert. Hier ligt Venlo, na 's-Hertogenbosch en Maastricht de grootste Nederlandse stad aan de Maas. Iets noordelijker, vanaf Vierlingsbeek, gaat de Maas de grens met Noord-Brabant vormen, en vanaf Mook ligt niet Limburg, maar Gelderland op de rechteroever. De rivier maakt hier een zeer ruime bocht naar links. Op 's-Hertogenbosch na liggen er geen grote steden, wel een aantal kleine oude vestingstadjes: Grave, Ravenstein, Megen en Heusden. Bij Heusden splitst de Maas zich in tweeën: de Afgedamde Maas (nog steeds de Brabants-Gelderse provinciegrens) vormde ooit de verbinding met de Merwede en daarmee met de Nieuwe Maas en de Nieuwe Waterweg resp. de Oude Maas. Tegenwoordig stroomt het Maaswater vanaf Heusden in westelijke richting via de Bergse Maas en de Amer naar het Hollands Diep, een voormalige zeearm.

Stroomgebied

- Zie Stroomgebied van de Maas
- Zie Maasverdrag

Overstromingen

De Maas is een regenrivier waarvan het peil sterk afhankelijk is van regen. Het water, dat deze rivier bij Borgharen aanvoert, is voornamelijk afkomstig van neerslag in de Belgische Ardennen en Noord-Frankrijk. De laag op de ondergrond van het Maasgebied is niet dik genoeg om veel water te kunnen bergen. In de winter houdt de vegetatie bovendien weinig water tegen. Het vocht verdampt vrijwel niet, waardoor alle water wegstroomt. Het reliëf van het Maasbekken is groot, zodat het water met grote snelheid wordt afgevoerd. Een combinatie van deze factoren kan tot een watervloed leiden en overstromingen veroorzaken. In Nederland kwamen bijvoorbeeld hoge waterstanden voor rond de jaarwisseling van 1993/1994 en in januari 1995. In beide situaties werd de hoogwatergolf voorafgegaan door een lange periode van ruim een maand gestage en soms intensieve regen. Daardoor raakte het brongebied van de Maas verzadigd met water. Onder die omstandigheden reageert de Maas sneller en heftiger op nieuwe grote neerslaghoeveelheden. De zware regen die het stroomgebied van de Maas eind januari 1995 kreeg, was de "druppel die de emmer deed overlopen". |regenrivier |- |regenrivier |- |regenrivier |{

Nederland

Staatkundige indeling

Heerlen

Heerlen (Limburgs: plaatselijk Heële, elders Haelder of Heerle) is een gemeente in de Nederlandse provincie Limburg.
Op 1 juni 2005 had Heerlen 92.109 inwoners.
Overige kernen zijn Hoensbroek, Heerlerbaan, Heerlerheide, Welten, Benzenrade en Imstenrade.

Geschiedenis

Hoewel er sporen zijn van eerdere bewoning, begon de bewoningsgeschiedenis van Heerlen pas met de komst van de Romeinen. Deze stichtten er 2000 jaar geleden een militaire nederzetting, die zij de naam Coriovallum gaven. De nederzetting ontstond aan het kruispunt van twee belangrijke heerwegen: Boulogne sur Mer-Keulen en Xanten-Aken-Trier. Rond de tiende eeuw komt in heel Europa de landbouw goed tot ontwikkeling en krijgt, door het ontstaan van boerenhoeven en molens langs de dalen van de Caumer-, Schandeler- en Geleenbeek, Heerlen gestalte. De oudste schriftelijke vermelding van Heerlen of 'Herle' is in een akte van 1065. Udo, bisschop van Toul, legt daarin enkele schenkingen vast. Een van die schenkingen betreft het allodium Heerlen, in het bisdom Luik. Een ander betreft enige kapellen, onderdeel van de moederkerk in Voerendaal, gelegen in Heerlen en Welten. Niet veel later is het allodium Herle in het bezit van de graven van Ahr-Hochstaden. Theoderich van Are (een neef van Udo van Toul!) heeft Heerlen kerkelijk los van Voerendaal gemaakt en verkoos Sint Pancratius als kerkpatroon. De graven zijn de bouwers van de Schelmentoren en de Pancratiuskerk geweest en ze lieten een omgrachte vesting bouwen (later aangeduid als Landsfort). Door deze versterking kreeg Heerlen enige publiekrechterlijke vrijheden waardoor zij een andere status had dan het omringende platteland. Voerendaal, Hoensbroek, Schaesberg en Nieuwenhagen behoorden tot het bestuurlijke 'Land van Herle'. Landsfort In 1244 was Heerlen onder gezag van de hertogen van Brabant gekomen. Hoensbroek werd in 1388 van Heerlen afgesplitst en als 'heerlijkheid' overgedragen aan de heren van Hoensbroek. In de 15e en 16e eeuw maakte het deel uit van een fortenlinie die door Brabant-Bourgondië was opgebouwd. Deze fortenlinie moest de expansiedrift van vorsten uit het Rijnland tegengaan. Voor de tweede maal in zijn historie vervulde Heerlen een rol als militaire post.
Schaesberg werd in 1619 verpand aan de graaf van Schaesberg en in 1661, pas dertien jaar na het beëindigen van de tachtigjarige oorlog, werden Heerlen, Nieuwenhagen en Voerendaal Staats gebied, terwijl Schaesberg en Hoensbroek Spaans gebied werden. Uit deze eeuw stammen gebouwen als de Weltermolen, Oliemolen, Schandelermolen, Eyckendermolen, Caumermolen (alle watermolens), kasteel Terworm en Huis De Doom. In 1793 maakten de Fransen een eind aan de versnippering van het land. Zij veroverden Heerlen en in 1795 stonden de Staten Generaal het gebied definitief aan Frankrijk af.
In 1814 werd Heerlen onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden. Bij de Belgische opstand in 1830 sloot het zich echter bij het Koninkrijk België aan, om in 1839 toch weer onder Nederlands gezag te komen. In de 19e eeuw was Heerlen een vrij geïsoleerd dorp; hoofdmiddel van bestaan was de landbouw, goede aan- en afvoerwegen ontbraken. Wilde men met de trein reizen, dan moest men eerst te voet naar Simpelveld (de lijn Aken-Maastricht) of Sittard (de lijn Maastricht-Roermond) om daar de trein te nemen. Men kon ook met de postwagen gaan naar Valkenburg, Sittard of Aken. Pas in 1896 kwam de spoorlijn Sittard-Heerlen-Herzogenrath tot stand, welke werd aangelegd door de spoorwegbouwer Henri Sarolea, welke later met de gebroeders Honigmann de directie zou voeren van de Oranje Nassaumijnen. Die spoorlijn was dringend gewenst in verband met de steenkoolexploitatie. In 1894 was al gestart met de aanleg van de Oranje Nassaumijn I, die vijf jaar later in productie ging. Op Heerlens grondgebied kwamen nog drie mijnen: de Oranje Nassau III te Heerlerheide, Oranje Nassau IV te Heksenberg en Staatsmijn Emma in Treebeek (destijds grondgebied van de gemeente Heerlen). De bevolking neemt in korte tijd explosief toe: 6646 inwoners in 1900 tot 32.263 inwoners in 1930. Voor al deze mensen uit binnen- en buitenland moesten huizen, scholen, winkels en een ziekenhuis gebouwd worden, wegen worden aangelegd enzovoorts, en dat alles in zeer korte tijd. Het is daarom niet verwonderlijk dat nog maar weinig historische gebouwen bewaard zijn gebleven. In de grote verandering "van dorp tot stad" vond men ze niet meer passen in een modern stadsbeeld en werden ze gesloopt. Beeldbepalend voor Heerlen in de mijnbouwperiode was de hoogste schoorsteen bij een steenkolenmijn. Deze schoorsteen werd in de volksmond aangeduid als Lange Jan, en was van zeer grote afstand al zichtbaar. Momenteel herinnert nog maar weinig aan dat kolenverleden van de stad. De steenbergen zijn afgegraven en veranderd in woonwijken of parken. De koeltorens en grote schoorstenen zijn verdwenen. Het schachtgebouw van de Oranje Nassau I is nog het meest in het oog springende directe overblijfsel, maar de vele wijken die in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog zijn aangelegd, zijn nog steeds sprekende getuigen van die markante periode uit Heerlens geschiedenis. Sinds 1 januari 1982 wordt de huidige gemeente Heerlen gevormd door Heerlen en de voormalige gemeente Hoensbroek. Op dit moment vormt Heerlen samen met Kerkrade, Landgraaf en Brunssum een sterk verstedelijkt gebied, waarin in totaal ongeveer 250.000 mensen wonen. Heerlen vervult voor deze steden net als vroeger een centrumfunctie.
De massale immigratie in de mijnwerkerstijd heeft ertoe geleid dat de gemeenschap van Heerlen ingrijpend veranderd is. Andere Limburgers merken dit vooral aan de taalsituatie: nergens anders in Nederlands Limburg neemt het plaatselijk dialect zo'n marginale plaats in, al is het Heerlens nog niet verdwenen. Het Nederlands dat er gesproken wordt is echter zeer zwaar door het Limburgs beïnvloed; zie Heerlens Nederlands. In 1935 kwam het Glaspaleis gereed, een sterk staaltje van het Nieuwe Bouwen dat eerst gebruikt werd voor de textielhandel van opdrachtgever Peter Schunck en nu, na jaren van verval, gerestaureerd en weer in gebruik is genomen, nu als cultureel centrum. Het gebouw staat midden in de stad, omgeven door de drie centrale pleinen Bongerd (Markt), Kerkplein en Emmaplein. Het is een nationaal monument en is uitgeroepen tot een van de 1000 belangrijkste 20e eeuwse gebouwen ter wereld (door de Union of International Architects). Daarnaast hebben het gebouw en de restauratie vele onderscheidingen ontvangen. Een van de aspecten waarin het zijn tijd ver vooruit was is het energiegebruik. Al snel na de ingebruikname bleek dat de geinstalleerde verwarming zelfs in de winter niet nodig was omdat het als een broeikas werkt. Destijds was het het symbool van het meegaan van Heerlen in de vaart der volkeren en tegenwoordig is het het symbool van de wedergeboorte van Heerlen na het sluiten van de mijnen.

Bekende Heerlenaren

- Johan Michiel Dautzenberg (1808-1869) dichter
- Charles Hennen (1861-1953) musicus
- Peter Schunck (1873-1960) zakenman
- Frits Peutz (1896-1974) architect
- Jef Diederen (1920) schilder-graficus
- Wiel Knipa (1921-2002) Liedjesschrijver en presentator Sterren en Streken
- Jaap van der Scheur (1926-2002) vakbondsman
- Jac Stienstra (1932) zakenman
- Harrie Geelen (1939) schrijver-illustrator
- Pé Hawinkels (1942-1977) dichter-vertaler
- Manuel Kneepkens (1942) dichter-politicus
- Klaas de Vries (1943) politicus
- Jo Ritzen (1945) politicus en econoom
- Jo Coenen (1949) architect
- Loek Hermans (1951) politicus
- Wiel Arets (1955) architect
- Max van Heeswijk (1973) wielrenner

- Thomas Bernhard (1931-1989) Oostenrijks auteur (in Heerlen geboren)

Musea en bezienswaardigheden

- Thermenmuseum
- Geon
- Glaspaleis
- Kasteel Hoensbroek

- de Sint-Pancratiuskerk, waarvan de oudste delen uit de 12de eeuw dateren (o.a. de Schelmentoren) en andere delen uit de 13de eeuw en zelfs de 19de eeuw

Externe link

- [http://www.heerlen.nl/ Website van de gemeente] Categorie:Plaats in Nederlands-Limburg categorie:Heerlen

Rijksweg 2

Rijksweg 2 ( ) is een rijksweg en autosnelweg in Nederland. De weg begint in Amsterdam bij de Nieuwe Utrechtsebrug en loopt via Utrecht, 's-Hertogenbosch, Eindhoven en Maastricht naar de Belgische grens nabij Eijsden. Hiervandaan loopt de weg verder richting Luik in Wallonië. De A2 wordt beschouwd als de belangrijkste noord-zuid verbinding van Nederland, vooral het stuk van Amsterdam naar Eindhoven. De A2 heeft een lengte van 208 km. Bij Maastricht wordt de A2 een paar kilometer lang een autoweg (met verkeerslichten) en heet dan N2. De N2 loopt dwars door Maastricht en veroorzaakt veel files, stank- en geluidsoverlast. Na jarenlang lobbyen door de gemeente, zal de rijksweg over enkele jaren worden ondertunneld. Tussen Amsterdam en Utrecht volgt de A2 de route van de E35, daarna die van de E25. Het stuk van Amsterdam naar Utrecht, geopend in 1954, wordt in veel documenten ten onrechte betiteld als de eerste Nederlandse autosnelweg. In 1936 was het traject Voorburg - Zoetermeer (Rijksweg 12) immers al gereed gekomen, en bij uitbraak van de oorlog waren reeds grote delen van de huidige A4, A12 en A44 als autosnelweg gereed gekomen. Wel was het in 1954 voor het eerst dat na de Tweede Wereldoorlog weer een nieuw stuk 2x2 autosnelweg voor het verkeer werd opengesteld. Op 10 januari 2005 begon het ministerie van Verkeer en Waterstaat met een proef van het dynamisch inhaalverbod op de A2 tussen Abcoude en Maarssen. dynamisch inhaalverbod

Trivia

Over deze autosnelweg is ook een computerspel verschenen, getiteld A2 Racer, gemaakt door het Nederlandse softwarebedrijf Davilex.

Externe link

- [http://www.rijkswaterstaat.nl/pubroot//regiooverzicht/regio/noordbrabant/index.jsp Projecten van de A2 in Noord-Brabant]
- [http://www.autosnelwegen.nl/asw/dos/dosA2.htm Openstellingsgeschiedenis A2]
- [http://www.autosnelwegen.nl/asw/netw/netwerk2.htm Ontwikkeling autosnelwegen voor 1954] 2 Categorie:Weg in Amsterdam

Amsterdam

Eijsden

(niet te verwarren met Eisden) ---- Eijsden is een plaats en gemeente in Limburg (Nederland). De gemeente telt 11.688 inwoners (1 juni 2005) en heeft een oppervlakte van 21,90 km² (waarvan 1,43 km² water). Eijsden is opgenomen in de Mergellandroute.

Overige kernen

Breust, Gronsveld, Mariadorp, Mesch, Oost-Maarland, Rijckholt, Caestert, en Withuis.

Beroemde Eijsdenaren

- Professor Eugene Dubois

Externe link

[http://www.eijsden.nl Website van de gemeente] Categorie:Plaats in Nederlands-Limburg Categorie:Gemeente in Nederlands-Limburg

Tränenbein

Das Tränenbein (Os lacrimale) ist einer der Schädelknochen und Teil des Gesichtsschädels. Es handelt sich um ein paariges, dünnes Knochenplättchen, das einen Teil der Augenhöhle und der seitlichen Nasenhöhlenwand bildet. Das Tränenbein bildet (beim Menschen zusammen mit dem Oberkiefer) die Tränensackgrube (Fossa sacci lacrimalis, auch als "Tränentrichter" bezeichnet) in der der Tränensack liegt. Außerdem bildet es einen Teil des Tränen-Nasen-Kanals (Canalis lacrimalis), in dem der häutige Tränen-Nasen-Gang (Ductus nasolacrimalis) liegt. Der Eingang in den Canalis lacrimalis ist das Foramen lacrimale. Bei Wiederkäuern ist das Tränenbein ventrokaudal blasig zur Bulla lacrimalis aufgetrieben. Bei Paarhufern ist das Tränenbein pneumatisiert. Diese Nasennebenhöhle wird als Tränenbeinhöhle (Sinus lacrimalis) bezeichnet. Sie hat beim Rind Anschluss an die Kieferhöhle, steht also nicht direkt mit dem mittleren Nasengang in Verbindung. Bei Ziegenartigen hat sie entweder direkten Anschluss an die Nasenhöhle oder indirekt über die Stirnhöhle. Bei Pferden erstreckt sich die sehr große Kieferhöhle bis in das Tränenbein hinein. Die Länge des Tränenbeins wird bei einigen Tierarten zur Identifikation von Unterarten verwendet. Dies ist beispielsweise beim Wildschwein der Fall. Kategorie:Knochen

keno pozycjonowanie doda hoteles en Praga Casino

:: RELATED NEWS ::

North Malvern
North Malvern is an area of Malvern, Worcestershire, England. It nestles on the northern slopes of the Malvern Hills. The neighbouring Malverns are Great Malvern, Malvern Link, West Malvern and the former village of Cowleigh. North Malvern contains a primary school, Northleigh (a July 8, 1975) is a Swiss kickboxer and Karateka. 182cm, 88.6kg.

Biography

Azem challenged for the title of W.K.A. World Heavyweight championship against Mike Bernardo (South Africa) in 2004. He lost the match by decision.

Record

- Kickboxing 71 Fights 58 Wins 50 KOs 12 Losses 1

Edo Five Routes
The Five Routes (五街道 Gokaidō) were the five major roads leading to and from Edo (now Tokyo) during the Tokugawa period, the most important of which was the Tokaido which linked Edo and Kyoto. They were established in the era of Tokugawa Ietsuna (reigned 1651 -

Rifle, Anti-Tank, .55 in, Boys
The Rifle, Anti-Tank, .55in, Boys commonly known as the Boys or often and incorrectly Boyes Anti-tank Rifle was a British anti-tank rifle. There were two main types, an early model (MK I) which had a circular muzzle brake and T shaped bipod, and a later model (Mk II) that had a square muzzle brake and a V shaped bipod. There were also different cartridges, with a later one offering better pen

Vasily Tatischev
Vasily Nikitich Tatishchev Васи́лий Ники́тич Тати́щев (April 19, 1686- July 15, 1750) was a prominent Russian statesman, and ethnographer, best remembered as the author of the first full-scale Russian history. Throughout this work, he enter